Over de Dichteres

Stel je voor: drie kamelen lopen op gelijke afstand van elkaar. Ze vormen een driehoek en dragen in het midden een piano. Een vleugel zweeft door de lucht. Boven hen de blauwe hemel, onder hen het gele zand. Als in door een kind gemaakte tekening. Voor het grootste deel kan dit beeld ook een symbool zijn van het begin van de moderne Hebreeuwse cultuur. De surrealistische ontmoeting tussen twee culturen: Europa en het Midden-Oosten. Vrij verwonderlijk is, dat dit niet alleen een symbool is. Op precies deze manier is in 1909 de vleugelpiano van de zusters Rachel en Shoshanna Bluwstein van Jaffa naar het dorp (moshava) Rehovot gebracht. Rachel_Bluwstein_P1180707_6 Over de Dichteres
Ondanks haar enorme bekendheid in Israël, lijkt het erop dat niet veel mensen haar volledige naam Rachel Bluwstein (1890-1931) kennen. Zij die nauwkeuriger zijn, zullen haar “Rachel de Dichteres” noemen – zoals de vele naar haar genoemde straten en instituten kunnen getuigen – wegens de opvallende intimiteit tussen haar leven en haar gedichten. Zoals bijna alle Hebreeuwse dichters van haar tijd, was het Hebreeuws niet Rachel’s moedertaal. Rachel beweerde altijd dat zij de taal heeft geleerd van kinderen. Deze kinderen behoorden tot de eerste generatie die met het Hebreeuws als een gesproken taal waren geboren. Het samenvoegen van de simpele kindertaal en de taal van de Hebreeuwse Bijbel is de basis voor de gecondenseerde schoonheid van haar gedichten die tegelijkertijd heel toegankelijk zijn. Als een van de eerste Hebreeuwse dichteressen, maakte Rachel gebruik van unieke thema’s: vrouwelijke vriendschap, het verlangen om een kind te krijgen, de andere vrouw en haar naderende dood.
De vleugelpiano zelf is veilig in Rehovot aangekomen en speelde een belangrijke rol in het sociale leven van het dorp. Maar laten wij ons voorstellen dat één van de touwen plots is geknapt, dat één van de kamelen is gestruikeld, kortom laten wij zeggen dat de piano onderweg is gevallen. Laten wij ons voorstellen dat de piano is gevallen op dezelfde manier hoe Rachel is overleden aan tuberculose, de populairste ziekte onder artiesten in die tijd, op een te jonge leeftijd. Wij hopen dat de gekozen gedichten de schoonheid van de poëzie van Rachel toegankelijk zullen maken voor de Nederlandse lezer. Rachel die haar dood bezingt, zoals elke mens zijn dood moet bezingen, net alsof je speelt op een van-een-kamelenbult-vallende piano, en nooit tegen de grond zult storten.